Morgen begin ik…
Herken je dit? De dag voordat je "echt gaat beginnen" eet je nog snel alles op wat straks niet meer mag. De laatste pizza. De rest van de chocola. Want morgen is het anders.
Morgen komt. En gaat. En het patroon blijft.
Dit is geen gebrek aan wilskracht. Je brein zoekt veiligheid in wat vertrouwd is. En dus stelt je hoofd het uit: morgen, volgende week, na de vakantie.
Ondertussen weet je diep van binnen allang wat je wilt. Vrij zijn van dat gedoe rond eten. Niet meer bezig zijn met wat je wel of niet mag. Gewoon lekker in je vel zitten.
Die twee — wat je hoofd doet en wat je hart wil — lijken soms ver uit elkaar te liggen. De sleutel zit niet in harder je best doen of strenger zijn voor jezelf. Die zit in begrijpen waarom je blijft uitstellen. Wat je eigenlijk vermijdt. Wat er speelt onder dat "morgen begin ik."
Want als je dát begrijpt, hoef je niet meer te wachten op morgen.
Herken jij dit en wil je ermee aan de slag? Neem gerust contact met me op.
