Hoe verborgen rouw je leven beïnvloedt

Bij rouw denken we vaak aan het verlies van een dierbare. Maar rouw is zoveel meer dan dat. Het is ook het afscheid nemen van wat had kunnen zijn. Een vriendschap die niet meer hetzelfde voelt. Een relatie die eindigt. Een baan die stopt, waarbij je niet alleen zekerheid verliest maar ook een stukje van jezelf. Of het besef dat het leven dat je voor ogen had, anders is gelopen dan je hoopte.

Ik denk aan een vrouw die bij me kwam. Ze was aangekomen en wist zelf heel goed waarom: ze had verdriet rond een kinderwens die niet in vervulling was gegaan. Ze droeg het al jaren met zich mee. Maar hoe geef je zoiets een plek? Het leven gaat door. Je bent sterk. Je redt je wel.

Dus at ze.

Niet omdat ze het niet wist. Maar omdat ze niet wist hoe ze het moest voelen zonder dat het haar overspoelde.

Dat is iets wat ik vaker zie. Het gaat niet altijd om onbewuste patronen. Soms weet je precies waar het vandaan komt, maar weet je gewoon niet hoe je er ruimte aan geeft.

Rouw vraagt om ruimte; niet alleen in je hoofd, maar ook in je lichaam. Dat betekent niet dat je er dagenlang in moet zitten. Het betekent dat je het mag erkennen. Dat je tegen jezelf mag zeggen: dit doet pijn. Dit verlies telt.

Pas als je de rouw een plek geeft, hoeft je lijf het niet meer voor je te dragen.

Herken jij dit? Neem gerust contact met me op.